Edebiyat çevrelerinde Mehmet Atilla Maraş’ın şiirinde tatlı ve sert bir üslubun var olduğu söylenir. Şair-yazar Vahap Akbaş, kendisiyle yapılan bir söyleşide, Maraş’ın şiirinde Nef’î’ce bir eda olduğunu söylemişti. Bu niteleme doğrudur. Nef’î’nin tarzı şiirde erkeksi bir üsluptur. Gerçekten de Maraş’ın şiirlerine baktığımızda “Hey yar, ey dost, hey ah” ve benzeri kelimelerde sert ünsüzlerin hâkim olması tesadüfî değildir. Abdulvahhap Akbaş’ın bu doğru tespitine katılarak doğr

Geçen yıl, baktım cıvıl cıvıl bir şehrayin var penceremin önündeki incir ağacının yaprakları arasında. Minicik, ufacık kuşlar. Bir hareket, aman Allah’ım! Bir kabile gibi, bir devletin fertleri gibi, birbirleriyle oynaşıp duruyorlar. İncir kuşları deniyormuş meğer. Serçeden küçük, minik, tatlı şeyler. Dünya kendi hallerini böyle de ortaya koyuyormuş demek ki! Ağaçlar, kuşlar, bulutlar, yağmurlar, Allah’ın ayetleri yerlerini muhafaza ediyorlar böylece. Yetmişli yıllardı, ilkin

İsmini ilk olarak nerede, hangi tarihte duyduğumu hatırlamıyorum. Ancak 80'li yıllarda Cağaloğlu'nda Aney şiirini biliyordum. Beni etkilemiş, duygusal atmosfere çekmeyi başarmıştı. Ben de yıllardır annemden uzaktım ve daha nice yıllar uzak kalmaya devam edecektim. Sanırım "Aney" şiirini hamasi, sanattan uzak, imaj dünyasına girmemiş bir şiir olarak telakki etmiştim. Bunu arkadaş çevrelerinden de duyuyordum. Aney şiiri özel bir şiirdi, farklı bir duyguydu bu. Altında çapanoğlu

Urfa'nın 40 yıl evvel Batı'ya gönderdiği oğullarından birisidir Mehmet Atilla Maraş. Onu yetiştirenler, eğitenler, hocaları, öğretmenleri muhtemeldir ki şimdi şehrin kabristanında yatmaktadırlar. Urfa'nın minik bir evladı iken belki de trahom kol geziyordu şehirde... Veremli kızların öksürükleri yükseliyordu. Şark çıbanına sebep olan sinekler, birçok evin kapısına konuk oluyordu. Mehmet Atilla kış günleri okula vardığında, pabuçlarında ille de bir topak mahalle çamuru oluyord

Ortadoğu olarak isimlendirilen coğrafya, bugün resmi sınırlarımız içinde olmasa bile tarihsel ve kültürel geçmişi itibariyle “tabii sınırlarımız” içinde düşünmemiz gereken bir yerdir. Zira bu coğrafyada uzun süren bir siyasi hâkimiyetimiz oldu. Daha da önemlisi, bu coğrafyanın insanlarıyla inanç, kültür bağlarımız var. Bu yüzden Ortadoğu bu bilince sahip kimselerce kendi coğrafyamız olarak görülmüş, Şam İstanbul'dan, Bağdat Bursa'dan, Gazze Diyarbakır'dan ayrı tutulmamıştır.

1970'li yılların başlarında Diriliş, Edebiyat, Mavera ve Deneme dergilerini özellikle genç kuşaklara tanıtmak; genç şair, yazar, edebiyat adamlarıyla tanışmak, Türkiye'de İslami düşünce hayatının nabzını tutmak, sözünü ettiğim dergilere okuyucular kazandırmak/abone yapmak üzere bütün Türkiye'yi içerisine alan geziler yapmıştım. M. Atilla Maraş'ı bu geziler sırasında, Erzurum'da öğrenci olarak bulunduğu günlerde tanıdım. Aynı dönemde Erzurum'da öğrenci olan Cumali Ünaldı, Adil

Bütün değerler kendisi için var edilen, bütün güzellikler kendisine bahşedilen insanı anlamak yeryüzünün en zor sanatıdır. İnsanoğlu; yeryüzünde birçok sanatı gerçekleştirebilir, uçsuz bucaksız hayaller kurarak zorlukların üstesinden gelebilir. Ne var ki, kendi felaketini kendi eliyle gerçekleştirmekte ve kendisini çözmeye yönelik faaliyetlerin önünde de yine kendisi durmaktadır. İnsanoğlu kendisini keşfetme sürecinde çıkmazlara düşmekte ve çelişkiler yaşamaktadır. Bugün yaşa

Bu sene Mehmet Atilla Maraş'ın kırkıncı sanat yılı imiş; onunla tanışıklığımızın da kırkıncı yılı olmalı. 1966 Hareket dergisinin çıkış senesi. Bizim bu köklü fakat yeni dergiyi tanıyışımız 1966'daki çıkışıyla tarihlenebilir. M.Atilla Maraş bu dergide çıkan şiirini esas alıyor olmalı, sanat hayatının tayininde. Demek ki, biz önce okuyucusu sonra yazarı olduğumuz bu dergiyi okurken, M.Atilla Maraş'ı tanımış olduk. Bu gıyabi tanışma, 1970'lerde vicahiye dönüştü. Aynı dergi çevr

Sadece ismi epik… Tutkulu bir pınar taşıyor yüzünün güneşli yanlarında… Yüzünün yağmurlu yanlarında o pınar uzun bir annesizliğe akıyor. Annesizliği kişisel değil. Kaderi olan coğrafyanın annesizliğini de içkin. Ondan nerde bir anne görse ayaklarına kapanan ikinci bir şair var içinde. Alabildiğine lirik yani… Doğunun çocuklarının savruluşunu en iyi bilenlerden… Gezmeyi ve süzmeyi seviyor. Sürmeyi de gözde olunca elbette. Hasmı yok. Herkesle iyi. Ortadoğu’nun bütün halklarıyla

Dergi Özel Sayıları: 1. Memleket Edebiyat Dergisi, (Özel sayı), Urfa, 2006,  2. Dil ve Edebiyat Dergisi, (Özel Sayı), İstanbul, 2012   Biyografik Çalışma: 3. Mustafa Özçelik; Mehmet Atilla Maraş, Hayatı, Sanatı ve Şiirlerinden Seçmeler TYB Şanlıurfa Şubesi Yayınları, Urfa, 2006 Bitirme Tezleri: 4. Balıkesir Üniversitesi, Necati Bey Eğitim Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Bitirme Tezi. Hazırlayan: Kenan Aksoy, Balıkesir, 1997. Tezin adı: Mehmet Atilla Maraş’ın Hayat

2005 yılı. Nisan ayının ilk günlerinden biri... Şanlıurfa Belediye Başkan Yardımcısı Mustafa Aydın’dan bir telefon alıyorum. Özetle,...