Bütün yaz bir mahur beste gibi gözleri humarda
Hummalı bakar dalgın, sevdayı kaybetmiş kumarda
Ruhu bu alevle yanar, kanı donarken damarda
Bazan unutur kendini son anılara dalar da
Bütün yaz bir mahur beste gibi gözleri humarda

Salınıp gezdiği bir soyut bahçedir nar beldesi
Yankılanır ipek tüllerden gelir o mahur sesi
Bir devdir sanırsın yolumuza düşerken gölgesi
Çıkmaz aklımdan hiç son resimdeki gülümsemesi
Bütün yaz bir mahur beste gibi gözleri humarda

Hırçın bir kedidir açılsa ağzı dişleri parlar
Bakışları bir tufandır gözleri sönerken yanar
Boşaltır içimize arzu yanardağından lavlar
Anlarsa bu hal üzre bizi düşmanımız da anlar
Bütün yaz bir mahur beste gibi gözleri humarda